Je plant de missie in UgCS.
De oplevering moet dat kunnen navertellen.

Kort samengevat: UgCS staat vóór de vlucht, niet erna. Het berekent je vluchtlijnen, cameratrigger en terreinvolgende hoogte op basis van je camera en de gewenste grondresolutie, en het bewaart die route zodat je hem volgend jaar identiek opnieuw kunt vliegen. Verwerken doet het niet, opleveren evenmin — dat zijn twee losse stappen erna. Wat vaak over het hoofd wordt gezien: de parameters die je hier instelt zijn geen technische bijzaak, ze zijn het bewijsmateriaal van je oplevering.

Wat je vóór de start vastlegt, repareer je erna niet meer

Een fotogrammetriemissie opzetten in UgCS is een korte reeks keuzes: nieuwe route, drone kiezen, routetype Photogrammetry, het gebied intekenen, camera kiezen — en dan rekent UgCS de vluchtlijnen uit. De keuze die er het meest toe doet komt meteen daarna, want je kunt hem twee kanten op maken:

• Je geeft de GSD op — bijvoorbeeld 2 cm per pixel — en UgCS berekent op welke hoogte je daarvoor moet vliegen.
• Je geeft de hoogte op en UgCS toont welke GSD daaruit volgt.

Het rekenwerk erachter is simpel — hoogte boven de grond = (brandpuntsafstand × GSD × pixelaantal) / sensorafmeting — maar de betekenis is dat niet. De GSD is de belofte over wat er zichtbaar is. Bij 2 cm per pixel is een scheur van 5 mm geen vaststelling, hoe scherp de foto ook oogt. Achteraf opschalen maakt geen detail dat er nooit was; als de resolutie te grof was voor de vraag van je klant, was de vlucht het antwoord niet.

Voor de overlap houdt UgCS 80 % in de vliegrichting en 70 % tussen de banen aan als vertrekpunt. Bij vlak, contrastrijk terrein kun je omlaag; bij vegetatie, water, spiegelende daken of een complexe structuur ga je omhoog, want een reconstructie die uit elkaar valt kost je een tweede vlucht.

De hoogtemodus: hier ontstaat onvergelijkbaarheid

UgCS laat je kiezen hoe de hoogte tijdens de vlucht bepaald wordt, en die keuze bepaalt of één GSD-cijfer over je hele opdracht geldt:

AGL is voor de meeste karteringsopdrachten de juiste keuze, om precies één reden: het houdt de grondresolutie gelijk over het hele gebied. Vlieg je AMSL over hellend terrein, dan is je 2 cm per pixel een gemiddelde en niet meer dan dat — de hoge kant is grover, de lage kant fijner. Smart AGL is bedoeld voor de gevallen waar gewone AGL het terrein niet snel genoeg volgt, zoals een steile wand of een groeve; die modus zit niet in elke licentie, dus controleer je eigen versie in het licentieoverzicht van SPH Engineering.

Voor je oplevering betekent dat: de hoogtemodus hoort bij het GSD-cijfer. "2 cm/px, AGL" is een uitspraak over de hele kaart. "2 cm/px" zonder meer is een uitspraak over ergens.

Herhaalbaarheid: bij inspectie is dát het product

Bij een eenmalige kartering is de vlucht het werk. Bij inspectie is de reeks het werk — en een reeks bestaat alleen als de vluchten onderling vergelijkbaar zijn. SPH Engineering formuleert het in zijn eigen inspectiehandleiding onomwonden: elke inspectie van hetzelfde object moet hetzelfde vluchtpad, dezelfde hoogte, dezelfde overlap en dezelfde GSD gebruiken.

Daarom bewaar je de route in plaats van hem elk kwartaal opnieuw te tekenen. Een opgeslagen route die je deelt met een collega-piloot is het verschil tussen "we zijn opnieuw gaan vliegen" en "we kunnen vergelijken". Zonder die discipline zijn twee opnames van dezelfde gevel twee mooie fotosets waarin je niets kunt aanwijzen dat veranderd is, omdat je niet weet of het verschil in de muur zit of in de vlieghoogte.

En dan de stap die bijna altijd ontbreekt: je klant merkt van al die zorgvuldigheid niets, tenzij je hem meelevert. Drie vluchten met dezelfde routenaam en drie opnamedatums, samen in één portaal, zijn zichtbaar een monitoringreeks. Dezelfde drie vluchten als drie losse downloadmappen zijn drie keer hetzelfde bestand met een andere datum. Het werk was identiek; alleen het tweede geval verkoopt geen vervolgopdracht.

Verticale structuren: Vertical Scan

Voor gevels, torens, stuwdammen en silo's werkt een neerwaarts raster niet — daar gebruik je in UgCS de Vertical scan-tool. Je tekent een polylijn als projectie van het verticale vlak, geeft de afstand tot de gevel op, de minimum- en maximumhoogte boven de grond en de overlap, en kiest je camera uit de payloadlijst. UgCS legt daar een vlucht overheen die de camera loodrecht op het oppervlak houdt.

Twee praktische punten uit dezelfde handleiding. Ten eerste het patroon: is het object hoger dan het breed is, kies dan het verticale patroon, anders het horizontale — dat scheelt bochten en dus batterij. Ten tweede de reden waarom de standoff-afstand zo veel gewicht heeft: een constante afstand tot het oppervlak is wat de GSD op die gevel constant houdt. Dat is precies wat een scheurbreedte tussen twee jaren vergelijkbaar maakt.

Voor cilindrische objecten — masten, schoorstenen, koeltorens — bestaat er ook nog Circlegrammetry, een cirkelvormig schuin patroon. SPH Engineering rapporteert in eigen veldtests 64 % minder vluchttijd dan een klassiek dubbel raster; behandel dat als een cijfer van de fabrikant, niet als een garantie voor jouw object.

Terrein: laat de standaardhoogtedata niet je hoogte bepalen

Terreinvolgend vliegen is alleen zo goed als het hoogtemodel eronder. UgCS werkt standaard met SRTM-data van ongeveer 30 meter resolutie — bruikbaar voor een landschap, te grof voor een steengroeve, een talud of een dijk. Je kunt je eigen DEM of DSM als GeoTIFF importeren, en op precies dat soort terrein is dat het verschil tussen een plan en een risico.

Twee schermen die het controleren vóór je vertrekt:

• Elevation Profile — tekent je vluchtpad tegen het terrein. Hier zie je of het terreinvolgen doet wat je denkt, en of er ergens een hoogteverschil zit dat je op de kaart niet zag.
• Route Log — geeft oppervlakte, aantal banen, aantal waypoints en het totale aantal opnames. Dat laatste getal is niet alleen je opslag- en verwerkingsraming: het is ook je eerlijkste voorspelling van hoeveel materiaal er straks door je oplevering moet.

Thermisch: de planning bepaalt of het meetbaar blijft

Bij een thermische missie hangt er meer aan de vluchtparameters dan bij een visuele. Te snel vliegen kost thermische resolutie, en een wisselende hoogte maakt dat je beelden onderling niet meer op één lijn staan — dus snelheid laag en constant, hoogte constant.

Maar het punt dat verder reikt dan UgCS: de radiometrie zit in de originele R-JPEG-bestanden, per pixel. Een thermische mozaïek die je erna bouwt ziet eruit als temperatuur, maar is het niet meer. Vraagt je klant "hoe warm is die connector", dan komt dat antwoord uit de originelen. Plan de missie dus zo dat die originelen bruikbaar zijn, en lever ze op náást je verwerkte product in plaats van in de plaats ervan. In DronePortal blijven ze achter de klantlogin staan, met temperatuur per pixel afleesbaar in de browser, zonder dat je klant DJI-software nodig heeft — zo werkt dat.

Waar UgCS ophoudt — en wat er dan nog moet gebeuren

UgCS plant en vliegt. Het reconstrueert niets en het levert niets op; SPH Engineering is daar zelf ook duidelijk over en verwijst voor de verwerking naar Metashape, Pix4D en vergelijkbare software. Volledig ziet de keten er dus zo uit:

1. Plannen — UgCS: gebied of gevel, camera, GSD, overlap, hoogtemodus, terreindata. Route bewaren.
2. Vliegen — de missie uitvoeren, met dezelfde parameters als de vorige keer.
3. Verwerken — WebODM, Pix4D, DJI Terra, Metashape of wat je ook gebruikt. Orthomozaïek, 3D-model, puntenwolk.
4. Opleveren — één adres voor je klant, met de viewer, het rapport, de originele beelden en de parameters die erbij horen. Daar zit DronePortal.

Die laatste stap is geen formaliteit. Je hebt in stap 1 nauwkeurigheid ingebouwd en in stap 3 een reconstructie gemaakt; als stap 4 een gedeelde map is, dan bestaat het bewijs daarvan nergens meer. DronePortal verwerkt zelf niets — het bedt de viewer in die je elders publiceerde, bewaart je originele beelden en zet er de tekst omheen die er in geen enkele exportmap staat.

Wat je meeneemt van het vluchtplan naar de oplevering

Dit is de kern van de pagina. De volgende gegevens staan na de missie in UgCS en nergens anders; ze kosten je drie regels tekst en ze veranderen wat je klant in handen heeft:

• GSD — het cijfer én of je het opgaf of het uit de hoogte volgde
• Hoogtemodus — AMSL, AGL, Smart AGL of rangefinder; zonder deze staat het GSD-cijfer los in de lucht
• Camera en lens — en of het profiel standaard was of zelf ingevoerd
• Overlap — voorwaarts en zijwaarts
• Opnamedatum en -tijdstip — bij thermisch bepaalt het tijdstip mee wat je ziet
• Routenaam of -versie — het enige wat een volgende vlucht aan deze koppelt
• EPSG-code, plus RTK- of PPK-referentie als je die gebruikte
• Wat de missie níét dekte — de noordgevel, de rand achter de bomen, het deel onder de kraan

Die laatste is de moeilijkste en de waardevolste. Een oplevering die zelf benoemt wat er niet in zit, leest als vakwerk; een oplevering waar de klant het zelf moet ontdekken, leest als een fout.

In de praktijk: de echte klikken

1. Publiceer eerst je viewer. DronePortal host zelf geen tegels en geen 3D-viewer; het bedt de URL in die je plakt. Publiceer je model of kaart dus eerst naar Sketchfab, een kaartviewer of een andere insluitbare omgeving en kopieer die pagina-URL. Plakken van de gewone pagina-URL volstaat — DronePortal zet Sketchfab, Matterport en Kuula bij het opslaan om naar hun embed-vorm. Alleen skfb.ly-kortlinks worden geweigerd mét melding.
2. Dashboard → "+ Nieuw project". Kies een bestaande klant of tik naam en e-mail rechtstreeks in. Geef het project een naam en een type, benoem de eerste eenheid. Bij opslaan maakt DronePortal klant, project en eenheid aan, genereert een toegangscode van 8 tekens en zet je in het bewerkscherm van die eenheid.
3. Sectie 🗺 Viewers. Eén rij per viewer: type (3D Visueel, 3D Thermisch, 2D Kaart, 360° Rondgang), een label dat je klant leest, en de URL. Daaronder kies je de Hoofdviewer — die opent als eerste — of je laat "Automatisch (eerste viewer)" staan.
4. Sectie 📋 Documenten & media — hier landen je vluchtparameters. "+ Document of link toevoegen", type op Bestand, en upload je rapport of vaststellingen-PDF. Dit is de plek voor de lijst hierboven: GSD, hoogtemodus, camera, overlap, routenaam, EPSG. Zet ze in het rapport of in het label, maar zet ze ergens. De labelvelden NL/FR/EN zijn de knoptekst die je klant ziet.
5. Sectie 📷 Foto's — de originelen, niet een platgeslagen kopie. Thermisch, visueel en zoom. Bij een thermische missie is dit het verschil tussen leverbare temperatuur en een gekleurd plaatje. Upload een selectie, niet de volledige kaart.
6. Sectie Portaal — zet het open. Status op Actief, taal kiezen, opnamedatum invullen (bij een monitoringreeks is dit het veld dat de reeks leesbaar maakt) en eventueel een vervaldatum. De toegangscode staat in dezelfde sectie.
7. Bij de volgende vlucht: nieuwe eenheid, zelfde project. Zelfde route in UgCS, nieuwe opnamedatum in DronePortal. Zo groeit de reeks in één portaal in plaats van in je mailbox.

Open de klantlink zelf in een privévenster vóór je hem verstuurt. Dat is de enige manier om te zien wat je klant ziet in plaats van wat je eigen ingelogde sessie toont.

Vier manieren waarop een goed geplande missie alsnog misloopt

1. De GSD staat nergens in de oplevering. Je hebt hem berekend, ingesteld en gevlogen, en je klant kent hem niet. Dan is je kaart een plaatje.
2. De tweede vlucht gebruikt een nieuwe route. Opnieuw ingetekend, net iets anders — en de vergelijking met vorig jaar is stilletjes waardeloos geworden.
3. Een zelfgemaakt cameraprofiel met de 35 mm-equivalent. Alle afgeleide cijfers kloppen niet, en niets in de software waarschuwt je.
4. De thermische mozaïek vervangt de originelen. Het resultaat ziet er beter uit en kan minder. De radiometrie is weg.

Volgende stap in de keten: een WebODM-project opleveren · een Pix4D-project opleveren · een DJI Terra-project opleveren. Verder lezen: radiometrische thermische beelden opleveren en zes links voor één inspectie.

Veelgestelde vragen

UgCS is een product van SPH Engineering. Wij hebben geen band met SPH Engineering; deze pagina beschrijft hoe een in UgCS geplande missie in een DronePortal-oplevering terechtkomt.

Klaar om te starten?

Lever je volgende missie op zoals je hem gepland hebt

Probeer DronePortal gratis — geen creditcard nodig.